Tytuł: Wyspa
Rok 1942, II wojna światowa. Niemiecka marynarka wojenna zajmuje radziecki holownik na Morzu Białym. Młody, przerażony marynarz zdradza przyjaciela i zabija go na żądanie wroga. Myśli, że w ten sposób uratował własne życie, ale niespodziewany wybuch zatapia statek.
Rok 1976. W małym klasztorze ukrytym na wyspie na Morzu Białym zbierają się rozbitkowie ocaleni z katastrofy morskiej. Czekają na pomoc Anatolia - starego mnicha, który znany jest jako uzdrowiciel i prorok. On sam uważa się jednak za wielkiego grzesznika. Jaki jest związek między historią młodego marynarza i tajemniczym mnichem?
Gdzieś na północy Rosji w niewielkim prawosławnym klasztorze mieszka wyjątkowo nietuzinkowy człowiek. Jego dziwaczne zachowanie dezorientuje i wprawia w zakłopotanie jego braci mnichów. Ci, którzy odwiedzają wyspę, wierzą, że posiada on moc uzdrawiania, egzorcyzmowania demonów i przepowiadania przyszłości. On sam jednak uważa się za człowieka niegodnego szacunku z powodu grzechu, który popełnił w młodości. Film jest przypowieścią, która łączy realia życia codziennego w Rosji z rytuałem zakonnym
i porządkiem zajęć w klasztorze.
MFF Wenecja 2006
Reżyser Paweł Łungin i operator Andriej Żegałow w migoczącym świetle odmalowali niezwykłe obrazy skalistego obozowiska na krańcu ziemi i galerię zamieszkujących go wynędzniałych dusz. Nakręcili również naprawdę imponujące sceny w wypełnionej bizantyjskim przepychem i ikonami cerkwi.
Dimitri Eipides, MFF Toronto 2006
Ten film może wydać się zbyt radykalny. Hegemonia indywidualizmu i wolności osobistej sprawiła, że we współczesnym świecie zapanował triumf egoizmu. Dlatego zmuszeni jesteśmy, żeby wrócić do dylematów, które, jak sądziliśmy, zostały już rozwiązane.
Paweł Łungin
Producent: Paweł Łungin
Pełnomocnik producenta: Olga Wasiliewa
Reżyser: Paweł Łungin
Scenariusz: Dmitrij Soboliew
Kierownik fotografii: Andriej Żegałow
Muzyka: Władimir Martynow
Dyrektorzy artystyczni: Igor Kocariew, Aleksandr Tolkaczew
Kostiumy: Jekatierina Dyminskaja
Charakteryzacja: Waleria Nikulina
Dźwięk: Stefan Albinie, Władimir Litrownik
Montaż: Albina Antipienko
Drugi reżyser: Natalia Liaszenko
Kierownik obsady: Tatiana Maksakowa
Operator: Jurij Nilokajew
Kierownik produkcji: Wadim Koryuzlow
Rosja, 2006, 112 min
Filaret: Wiktor Suchorukow
Jow: Dmitrij Diużew
Tichon: Jurij Kuzniecow
Nastia: Wiktoria Isakowa
Wdowa: Nina Usatowa
Dziewczynka: Jana Jesipowicz
Kobieta z dzieckiem: Olga Diemidowa
Młody Tichon: Aleksiej Zielenskij
Młody Anatolij: Timofiej Tribuncew
Dziecko: Grisza Stiepunow
Adiutant: Siergiej Burunow
Nagrody:
· II – miejsce - nagroda publiczności podczas I Festiwalu Filmów Rosyjskich „Sputnik nad Warszawą”
· 2007 nagroda Jury za najlepszy film na MFF w Sundance
· 2007 NIKA (NIKA to najważniejsza nagroda przemysłu filmowego w Rosji) Grand Prix w kategoriach:
· Rola pierwszoplanowa – Piotr Mamonov
· Rola drugoplanowa – Viktor Suchorukow
· Najlepszy reżyser – Paweł Łungin
· Najlepszy film
· Najlepsza ścieżka dźwiękowa
· Najlepsze zdjęcia
· 2006 „Wyspa” wygrała Festiwal Rosyjskiego Kina „Moskiewskie premiery”
· 2007 „Wyspa’ zamykała Festiwal Filmowy w Wenecji
· Film otwierał IV Festiwal Pokrow w Kijowie
· Film otwierał X Międzynarodowy Festiwal Filmowy „Trzecie tysiąclecie”, który odbywa się w Rzymie pod egidą Rady do spraw Kultury Watykanu
· 2007 - sześć nagród "Złoty orzeł":
o Najlepszy film roku
o Najlepsza rola męska drugoplanowa
o Najlepsza rola męska
o Najlepszy reżyser
o Najlepszy scenariusz
o Najlepszy operator;
PAWEŁ ŁUNGIN O SCENARIUSZU
Scenariusz został napisany przez Dmitrija Soboliewa, studenta Jurija Arabowa w Państwowym Instytucie Kinematografii VGIK. Wpadł mi w ręce przypadkowo i zmienił całe moje życie.
PAWEŁ ŁUNGIN O PLENERZE
... Kem. Statki wypływają z tego małego portu w stronę Wysp Sołowieckich. Przez długi czas szukaliśmy takiego miejsca. Najpierw udaliśmy się na wyspę Valaam, potem nad jezioro Seliger, a następnie nad Jezioro Ładoga. Natrafiliśmy na klasztory, które były tak duże jak miasta. To nie było to, czego szukaliśmy: potrzebne nam było coś o połowę mniejszego. Udaliśmy się dalej na północ nad Morze Białe i tam znaleźliśmy odpowiednie miejsce. Ujrzeliśmy zatopioną barkę
i kotłownię na maleńkiej pobliskiej wyspie. Był to dziwny mały domek zbudowany z kamienia, bez okien. Prawdopodobnie była to pozostałość z czasów gułagów. Ze starych drewnianych domów na lądzie przynieśliśmy kłody, dzięki czemu zbudowaliśmy kościół i cele mnichów, gdyż nie chcieliśmy, aby cokolwiek wyglądało nowocześnie.
PAWEŁ ŁUNGIN O GWIEŻDZIE FILMU
Niezwłocznie powiedziałem moim producentom, że nie zamierzam robić tego filmu bez Mamonowa. W pewnym sensie to był również film o jego życiu. Z muzyka rockowego, czasami uwikłanego w skandale, stał się człowiekiem wierzącym. On ma ogromny talent i nazwałbym go jednostką rzadko spotykaną. On jest bez wątpienia jedyny w swoim rodzaju.
PAWEŁ ŁUNGIN O AKTORACH
Role dwóch pozostałych mnichów grają Dmitrij Diużew i Wiktor Suchorukow. Trzy różne postacie wierzą na trzy różne sposoby. Ojciec Jow (Dmitrij Diużew) przypomina oficera armii, który robi karierę: wiara nie przychodzi mu łatwo. Ojciec Anatolij przez całe swoje życie cierpi za swój grzech i jego obecne życie pełne jest żalu i skruchy. Ojciec Filaret, którego gra Suchorukow, przypomina dziecko, którego wiara jest lekka i prosta. To Mamonow zasugerował, że powinien zaprosić Suchorukowa: „Błagam Cię, weź Suchorukowa”. Diużewa spotkałem rok temu i spodobał mi się jako aktor. Nie bał się zagrać roli tak bardzo odmiennej od tego, co robił wcześniej. Cała ta trójka była bardzo oddana pracy nad filmem, co nie jest typowe dla aktorów. Moja ulubiona aktorka Nina Usatowa ma swoją rolę w tym filmie. Oprócz tego występują tu wspaniali aktorzy, z którymi pracowałem po raz pierwszy. Moim największym odkryciem była Wika Isakowa. Jak wiecie, uwielbiam aktorów. Oni nie są dla mnie zabawkami, ale współautorami. „Wyspę” kręciliśmy na wybrzeżu Morza Białego w bardzo trudnych warunkach. Wiele zależało od bezinteresowności i wsparcia aktorów. Jestem wdzięczny wszystkim, którzy stawili ze mną czoła temu wyzwaniu.
Rok 1942, II wojna światowa. Niemiecka marynarka wojenna zajmuje radziecki holownik na Morzu Białym. Młody, przerażony marynarz zdradza przyjaciela i zabija go na żądanie wroga. Myśli, że w ten sposób uratował własne życie, ale niespodziewany wybuch zatapia statek.
Rok 1976. W małym klasztorze ukrytym na wyspie na Morzu Białym zbierają się rozbitkowie ocaleni z katastrofy morskiej. Czekają na pomoc Anatolia - starego mnicha, który znany jest jako uzdrowiciel i prorok. On sam uważa się jednak za wielkiego grzesznika. Jaki jest związek między historią młodego marynarza i tajemniczym mnichem?
Gdzieś na północy Rosji w niewielkim prawosławnym klasztorze mieszka wyjątkowo nietuzinkowy człowiek. Jego dziwaczne zachowanie dezorientuje i wprawia w zakłopotanie jego braci mnichów. Ci, którzy odwiedzają wyspę, wierzą, że posiada on moc uzdrawiania, egzorcyzmowania demonów i przepowiadania przyszłości. On sam jednak uważa się za człowieka niegodnego szacunku z powodu grzechu, który popełnił w młodości. Film jest przypowieścią, która łączy realia życia codziennego w Rosji z rytuałem zakonnym
i porządkiem zajęć w klasztorze.
MFF Wenecja 2006
Reżyser Paweł Łungin i operator Andriej Żegałow w migoczącym świetle odmalowali niezwykłe obrazy skalistego obozowiska na krańcu ziemi i galerię zamieszkujących go wynędzniałych dusz. Nakręcili również naprawdę imponujące sceny w wypełnionej bizantyjskim przepychem i ikonami cerkwi.
Dimitri Eipides, MFF Toronto 2006
Ten film może wydać się zbyt radykalny. Hegemonia indywidualizmu i wolności osobistej sprawiła, że we współczesnym świecie zapanował triumf egoizmu. Dlatego zmuszeni jesteśmy, żeby wrócić do dylematów, które, jak sądziliśmy, zostały już rozwiązane.
Paweł Łungin
EKIPA:
Główny producent: Siergiej SzumakowProducent: Paweł Łungin
Pełnomocnik producenta: Olga Wasiliewa
Reżyser: Paweł Łungin
Scenariusz: Dmitrij Soboliew
Kierownik fotografii: Andriej Żegałow
Muzyka: Władimir Martynow
Dyrektorzy artystyczni: Igor Kocariew, Aleksandr Tolkaczew
Kostiumy: Jekatierina Dyminskaja
Charakteryzacja: Waleria Nikulina
Dźwięk: Stefan Albinie, Władimir Litrownik
Montaż: Albina Antipienko
Drugi reżyser: Natalia Liaszenko
Kierownik obsady: Tatiana Maksakowa
Operator: Jurij Nilokajew
Kierownik produkcji: Wadim Koryuzlow
Rosja, 2006, 112 min
Obsada:
Anatolij: Piotr MamonowFilaret: Wiktor Suchorukow
Jow: Dmitrij Diużew
Tichon: Jurij Kuzniecow
Nastia: Wiktoria Isakowa
Wdowa: Nina Usatowa
Dziewczynka: Jana Jesipowicz
Kobieta z dzieckiem: Olga Diemidowa
Młody Tichon: Aleksiej Zielenskij
Młody Anatolij: Timofiej Tribuncew
Dziecko: Grisza Stiepunow
Adiutant: Siergiej Burunow
Nagrody:
· II – miejsce - nagroda publiczności podczas I Festiwalu Filmów Rosyjskich „Sputnik nad Warszawą”
· 2007 nagroda Jury za najlepszy film na MFF w Sundance
· 2007 NIKA (NIKA to najważniejsza nagroda przemysłu filmowego w Rosji) Grand Prix w kategoriach:
· Rola pierwszoplanowa – Piotr Mamonov
· Rola drugoplanowa – Viktor Suchorukow
· Najlepszy reżyser – Paweł Łungin
· Najlepszy film
· Najlepsza ścieżka dźwiękowa
· Najlepsze zdjęcia
· 2006 „Wyspa” wygrała Festiwal Rosyjskiego Kina „Moskiewskie premiery”
· 2007 „Wyspa’ zamykała Festiwal Filmowy w Wenecji
· Film otwierał IV Festiwal Pokrow w Kijowie
· Film otwierał X Międzynarodowy Festiwal Filmowy „Trzecie tysiąclecie”, który odbywa się w Rzymie pod egidą Rady do spraw Kultury Watykanu
· 2007 - sześć nagród "Złoty orzeł":
o Najlepszy film roku
o Najlepsza rola męska drugoplanowa
o Najlepsza rola męska
o Najlepszy reżyser
o Najlepszy scenariusz
o Najlepszy operator;
PAWEŁ ŁUNGIN O SCENARIUSZU
Scenariusz został napisany przez Dmitrija Soboliewa, studenta Jurija Arabowa w Państwowym Instytucie Kinematografii VGIK. Wpadł mi w ręce przypadkowo i zmienił całe moje życie.
PAWEŁ ŁUNGIN O PLENERZE
... Kem. Statki wypływają z tego małego portu w stronę Wysp Sołowieckich. Przez długi czas szukaliśmy takiego miejsca. Najpierw udaliśmy się na wyspę Valaam, potem nad jezioro Seliger, a następnie nad Jezioro Ładoga. Natrafiliśmy na klasztory, które były tak duże jak miasta. To nie było to, czego szukaliśmy: potrzebne nam było coś o połowę mniejszego. Udaliśmy się dalej na północ nad Morze Białe i tam znaleźliśmy odpowiednie miejsce. Ujrzeliśmy zatopioną barkę
i kotłownię na maleńkiej pobliskiej wyspie. Był to dziwny mały domek zbudowany z kamienia, bez okien. Prawdopodobnie była to pozostałość z czasów gułagów. Ze starych drewnianych domów na lądzie przynieśliśmy kłody, dzięki czemu zbudowaliśmy kościół i cele mnichów, gdyż nie chcieliśmy, aby cokolwiek wyglądało nowocześnie.
PAWEŁ ŁUNGIN O GWIEŻDZIE FILMU
Niezwłocznie powiedziałem moim producentom, że nie zamierzam robić tego filmu bez Mamonowa. W pewnym sensie to był również film o jego życiu. Z muzyka rockowego, czasami uwikłanego w skandale, stał się człowiekiem wierzącym. On ma ogromny talent i nazwałbym go jednostką rzadko spotykaną. On jest bez wątpienia jedyny w swoim rodzaju.
PAWEŁ ŁUNGIN O AKTORACH
Role dwóch pozostałych mnichów grają Dmitrij Diużew i Wiktor Suchorukow. Trzy różne postacie wierzą na trzy różne sposoby. Ojciec Jow (Dmitrij Diużew) przypomina oficera armii, który robi karierę: wiara nie przychodzi mu łatwo. Ojciec Anatolij przez całe swoje życie cierpi za swój grzech i jego obecne życie pełne jest żalu i skruchy. Ojciec Filaret, którego gra Suchorukow, przypomina dziecko, którego wiara jest lekka i prosta. To Mamonow zasugerował, że powinien zaprosić Suchorukowa: „Błagam Cię, weź Suchorukowa”. Diużewa spotkałem rok temu i spodobał mi się jako aktor. Nie bał się zagrać roli tak bardzo odmiennej od tego, co robił wcześniej. Cała ta trójka była bardzo oddana pracy nad filmem, co nie jest typowe dla aktorów. Moja ulubiona aktorka Nina Usatowa ma swoją rolę w tym filmie. Oprócz tego występują tu wspaniali aktorzy, z którymi pracowałem po raz pierwszy. Moim największym odkryciem była Wika Isakowa. Jak wiecie, uwielbiam aktorów. Oni nie są dla mnie zabawkami, ale współautorami. „Wyspę” kręciliśmy na wybrzeżu Morza Białego w bardzo trudnych warunkach. Wiele zależało od bezinteresowności i wsparcia aktorów. Jestem wdzięczny wszystkim, którzy stawili ze mną czoła temu wyzwaniu.
Dystrybutor: 35 MM
Data premiery: 2008-10-24
powiązania
reklama
